Op zondag 9 mei (Mother's Day!!!) via de backroads en bayous op weg naar New Orleans. Langs allerlei binnenwegen in de hoop daar ergens een swamptour te kunnen maken. Dat is dus helaas niet gelukt. Wel hebben we de vele gezichten van dit stukje Amerika gezien, van prachtige stukken natuur tot vreselijke junkyards en van de meest armoedige hutjes tot de meest luxueuze huizen, en dat dan vaak ook pal naast elkaar.Goed, geen swamptour dus, dan nog even een shoppingmall zoeken? Ook niet te vinden dus! Wél gevonden: een restaurant met hoofdzakelijk seafood langs de weg, waar we heerlijke crawfishcakes en -tails en pasta met krab en garnalen hebben gegeten. Dat maakte weer een heleboel goed natuurlijk!
En op naar new Orleans!
Ons hotel - in the French Quarter - bleek gelukkig even leuk te zijn als het op internet leek, met houten vloeren die kraken en flink scheef lopen, en een prachtige binnentuin.Na een eerste verkenning van de stad - althans van the French Quarter - was duidelijk dat het hier niet om een enkel oud huis met leuke smeedijzeren balkonnetjes gaat, maar dat echt deze hele wijk er vol mee staat. Één groot openluchtmuseum dus waar ook nog mensen wonen. Dé straat van de wijk - Bourbon Street - is wat mij betreft de enige die je beter kunt mijden (althans voor een deel).
Na de country van Nashville en de blues van Memphis hier 's avonds maar eens op zoek naar de jazz. En die was snel gevonden, als achtergrond bij een heerlijke maaltijd (ja, alweer) bij The Palm Court aan Decatur Street.
